Ostatnio dodane

Być dobrym dzieckiem znaczy nawet więcej, niż być królewną.

Wszędzie, gdzie jest przynęta, można na pewno spodziewać się haczyka ukrytego gdzieś w środku.

Jedyną prawdą było to, że wszyscy kłamali.

– Ta biedna mała musiała mieć diabelskiego bluesa.

– Co to jest diabelski blues? – zapytałam. (…)

– Niektórzy mówią na to depresja. Ja mówię, że to najgorszy rodzaj żałości. Najżałośniejsza żałość, ot co.

Ja sam jestem Piekłem, nikogo innego tu nie ma…

Jak pozbierać w spokoju i z godnością, wszystko, co się rozsypało?

Kiedy sądzimy, że tajemnica się wyjaśnia, ona zaczyna snuć się od nowa.

Ktoś mi kiedyś powiedział, że sami kreujemy swoje duchy, że tak jak w snach, każdy duch jest pewną wersją nas samych: naszej winy, naszego żalu, naszego smutku. Może to jest jakaś odpowiedź. Każdy z nas ma swoje duchy. Nie każdy z tych duchów jest stworzony przez nas samych, ale jednak nas wszystkich w końcu dopadają.

Nasz świat jest pełen złamanych rzeczy: złamanych serc, złamanych obietnic, złamanych ludzi.

Do mieszkających samotnie kobiet zazwyczaj czepiają się rozmaite historie.

Tak to już jest z małymi stworzeniami. Nawet na moim podwórku najmniejszy kogut puszy się najbardziej ze wszystkich.

Taka jest natura zemsty. Ona ulega eskalacji. Nie można jej kontrolować. Jedna krzywda powoduje następną i następną, i jeszcze jedną, aż do momentu, kiedy ten pierwotny uraz jest prawie zapomniany w chaosie wszystkiego, co następuje.