Ostatnio dodane

Duma skłania do szukania konfrontacji i pozbawia rozsądku.

Myślę, że to nic złego uciec od problemów, które nas przerastają.

Według moich obserwacji, przeciwności życiowe, poza rzeczywistymi katastrofami, powtarzają się dość monotonnie; on albo ona są niewierni albo znudzeni, praca przestaje dawać zadowolenie, tracą również kształt rozbuchane ambicje i marzenia, czas szybko robi się coraz krótszy, rodzina zachowuje się w sposób niezrozumiały i przerażający, przyjaźń mimochodem ulega zatarciu, człowiek zajmuje się gorączkowo rzeczami bez znaczenia, podczas gdy to, co nie do naprawienia toczy się nieodwracalnym trybem; szarpie cię poczucie obowiązku i winy, a wszystko razem zostaje nazwane dość mętnie lękiem, udręką, której na ogół nie zdążasz albo nie masz odwagi zdefiniować.

Każdą podjętą decyzją zmieniasz oblicze świata, najlepiej jest żyć tak, żeby bogowie cię nie zauważali. Jeśli pragniesz wolności, chłopcze, żyj spokojnie

Nawet we śnie człowiek nie zapomina o poczuciu winy.

Oszustwo zawsze rodzi się w umyśle i nim też się karmi, podczas gdy cnoty głodują.

– Nigdy nie dziel się posiadaną informacją zbyt łatwo. Słowa są jak monety. Opłaca się je oszczędzać.

– A potem umrzeć na łożu pełnym złota – zauważył Paran.

Szok pozostawia bliznę, która jest pomostem między ciałem a umysłem.

Wydaje mi się, że ludzkie kłopoty przejawiają się dość podobnie, w każdym razie te, które w życiu codziennym stale istnieją, mimo że, powiedzmy, dach przestał przeciekać, jest co jeść i nic ciału bezpośrednio nie zagraża – jeśli rozumiecie, co mam na myśli.

Uzdrawianie nie opiera się na miłosierdziu, lecz na kalkulacji.

Natura – coś, nad czym człowiek nigdy nie będzie mieć władzy.

Wiedza ma swoją mroczną stronę.