Zielone Cytaty

Ostatnio dodane

Najnowsze cytaty z książek w kolekcji Zielone Cytaty — fragmenty dodane przez czytelników, każdy z autorem, książką i stroną, z której pochodzi.

  1. Jeśli spadniesz, niech pamiętają, jak wspaniale pikowałeś.

  2. Romantycy mieli świadomość, że w przeszłości wydarzyła się jakaś katastrofa, która eksplodowała frenetycznymi obrazami grozy i zniszczenia. Niesamowita Słowiańszczyzna – obca i bliska zarazem – jest znakiem rozdarcia, stłumioną nieświadomością, stroną macierzystą, rodzimą, nie-łacińską. Wyparta Słowiańszczyzna mogła się pojawić pod postacią tajnego, ukrytego przed panem i księdzem obrzędu obcowania ludu z umarłymi.

    s. 28

  3. Trolle nie mają określenia dla machismo, tak samo jak kałuże nie mają określenia dla wody.

  4. Nie był brzydki, nie był przystojny – zapominało się o nim tak łatwo, że czasem sam siebie zaskakiwał przy goleniu.

  5. Jeśli człowiek stoi w miejscu, dościgną go jego błędy.

  6. Te surowe, wąskie i demonstracyjnie skromne sukienki wszystko pozostawiały wyobraźni, co jest o wiele bardziej podniecające niż niepozostawienie niczego. Spekulacje są zawsze ciekawsze od faktów.

  7. – No, bierzecie pieniądze ludzi bogatych i pożyczacie je odpowiednim osobom na procent, a potem oddajecie tamtym jak najmniejszą część tego procentu.

    – a kim jest taka odpowiednia osoba?

    – Ktoś kto może udowodnić, że nie potrzebuje tych pieniędzy?

    – Och, ty cyniku… Ale masz ogólne pojęcie

  8. Otóż sądzę, że podstawą humanistyki jest opowieść. Nie wystarczy coś zobaczyć, przeżyć lub nawet pojąć. Trzeba to jeszcze umieć opowiedzieć.

    s. 9

  9. Nie ma żadnych zasad – czyżbyś się dotychczas tego nie domyślił! Istnieją tylko doznania. Wszystko od nich zależy.

    s. 261

  10. Może, postępując za niektórymi romantykami, należy przypuścić, że wiele plemion słowiańskich zostało drogą podboju „źle ochrzczonych” i oderwanych siłą od swej dawnej kultury. W tym trzeba szukać ważnych przyczyn jakiegoś pęknięcia, jakiegoś poniżenia, jakiejś ułomności odczuwanej przez wieki.

    s. 15

  11. Paradoksalnie (…) w samotności i udręce dorastania, nauczył się kochać ludzi.

  12. Dramat ludzi takich jak ja, jak Jerzy, którzy gardzili państwem w imię wolności człowieka, a teraz „w imię tego samego” stawiają je (państwo), jego siłę, ponad człowieka.