Ostatnio dodane

(…) śmierć jest wspaniałym nauczycielem. Niestety zbyt surowym.

Czasem pakujemy stare rzeczy i chowamy je na strychu, nigdy nie zamierzając ich wyjmować, ale nie potrafimy się ich pozbyć. Pewnie tak samo jak marzeń.

(...) brak wyjaśnienia wcale nie oznacza, że naprawdę go nie ma. Po prostu trudno je znaleźć.

Żal bywa potwornie samolubny.

Nie ma złego bez dobrego, ale tego drugiego jest naprawdę niewiele. Ale jest.

Nie mam wielu prawdziwych przyjaciół, dlatego ci, których mam, są dla mnie ogromnie ważni. Są starannie dobrani i kocham ich wszystkich.

Możesz ufać naturze, ale nie człowiekowi.

Szczęście jest tak delikatne, tak nietrwałe, że może je zniszczyć byle podmuch.

Lub dzwonek telefonu.

Nie należę do tych, którzy przypisują psom ludzkie cechy - głównie dlatego, że moim zdaniem to żaden komplement dla psów - ale wierzę, że w pewien sposób są w stanie zrozumieć uczucia swoich właścicieli.

Żałosne, ale czasem wystarczyło coś czuć. Nieważne, czy to bolało czy nie. Byle coś czuć.

To był dobry dzień, jeden z tych, które chowasz w pudełku na dnie szuflady i wyciągasz kiedy jest ci naprawdę smutno

Wciąż słyszałem tę gadaninę: „lepiej kochać, a potem płakać”. Następna bzdura. Wierzcie mi, wcale nie lepiej. Nie pokazujcie mi raju, żeby potem go spalić.