Ostatnio dodane

Wszystko się powtarza. Dopasowujemy się do zużytych formułek, uczymy się jak idioci już dawno wykutych ról.

W imię dawnych czasów robi się największe głupstwa w teraźniejszych.

[...] nie zdobywa się fortec, uciekając przed nieprzyjacielem.

Jakim cudem tu jesteśmy, jak mogliśmy spotkać się tu dziś, jeżeli nie przez prostą grę złudzeń, reguł przyjętych i uznanych, talią kart w ręku obłąkanego.

Każdy nieporządek był usprawiedliwiony, jeżeli przekraczał sam siebie, może przez zupełne szaleństwo można było dojść do jakiejś mądrości, innej niż ta, której słabością jest właśnie szaleństwo.

Dno każdej tragedii to głupota.

(…) dokładnie tam, gdzie się kończy nasza zarozumiałość, zaczyna się nasza pokuta.

Nie dość jest postępować porządnie. Należy jeszcze postępować tak, by nie wyglądało to źle. Wobec siebie wystarczy mieć czyste sumienie, ale skoro się żyje wśród ludzi, trzeba też u nich mieć czystą opinię.

Co innego muzyka, która wywołuje emocje, a co innego emocje, które pretendują do tytułu muzyki.

Nie można nigdy stać się tym, czego się nie zna.

Naucz się jednego: zadaniem aktora bynajmniej nie jest być świetnym, lecz uchodzić za świetnego, czyli podobać się.

Myślę, że dlatego właśnie jesteśmy narodem ludzi biednych, że panuje u nas psychoza pogardy dla wszystkich tych, którzy zdobyli czy to majątek, czy pozycję.