Ostatnio dodane

[...] przed człowiekiem schronić się można jedynie w objęcia innego człowieka.

[...] twarz nie jest przedmiotem, twarz podmiotem jest, podmiotem, podmiotem!

[...] nie widziano jeszcze wyjaśnienia, które by nie było zaciemnieniem.

[...] mężczyzna winien zabić nieutulone z żalu chłopię, jak motyl wyfrunąć, pozostawiając trupa poczwarki, która się skończyła.

Nieszczęsna pamięci, która każesz widzieć, jakimi drogami doszliśmy do obecnego stanu posiadania!

Ironia wynika z niezaspokojonego pragnienia naiwności, które wskutek porażek napełnia się goryczą i jadem.

Śmierć to stan doskonałości, jedyny w zasięgu śmiertelnika.

Jeśli gdziekolwiek znajdujemy więcej rzeczywistości niż w sobie, oznacza to, żeśmy podążyli fałszywą drogą i że zasługujemy na upadek.

Byt nieorganiczny wystarcza sam sobie, organiczny jest zależny, zagrożony, niestabilny; byt świadomy to kwintesencja marności.

Człowiek wydziela katastrofę.

Każdy zamyka się we własnym strachu – w swojej wieży z kości słoniowej.

Pospolitość najbardziej zdradza to, że stara się unikać rozczarowań.