Cmentarzysko

W czaszce mieści się zło i być może dobro.

To miasto to cmentarzysko. I wszystkie kości czekają na swoją kolej.

Każdy ma klatkę chroniącą przed rekinami. Ci, którzy otwierają drzwi i wychodzą na zewnątrz, robią to na własne ryzyko.

Przeszłość, nawet pogrzebana zwykła wynurzać się z powrotem na powierzchnię. Zawsze tuż pod nogami.

Wzruszona ziemia ujawni historię koszmaru.

– Gdzie jesteś, twardzielu?

– Nigdzie.

W każdej zbrodni kryje się historia miasta.

Sprawy dotyczące dzieci były okropne. Dręczyły człowieka. Nie istniała kamizelka kuloodporna dość gruba, bu uchronić od zadawanych przez nie ran. Sprawy dzieci powodowały, że do człowieka docierało, iż świat jest pełen zagubionego światła.

Życie to dążenie do zbawienia. Poszukiwanie odkupienia.

Właśnie to co uważał za najpotrzebniejsze, otaczało go całunem daremności.

Pomyślał o wewnętrznych bliznach powstałych od walenia w niewidzialne mury.

Był to sekret, który na zawsze pozostanie fragmentem tajemnicy.

Ludzie mogą zmienić adres, ale nie samych siebie.

Prawdziwego zła nigdy nie da się usunąć ze świata.

Bez względu na to, co stanie się ze światem, zawsze będą potrzebni bohaterowie.

W budowanym domu zawsze będą pokoje nawiedzane przez ich duchy.