Maciej Bennewicz

Jeśli nie jesteśmy w stanie zaakceptować i pokochać swoich bliskich w ich inności i odmienności, a zamiast tego staramy się ich sobie podporządkować, zawsze ich stracimy.

Szczęście (...) to przede wszystkim umiejętność kreowania swojej rzeczywistości i podejmowania takich działań, które sprawiają nam przyjemność.

To, w co wierzysz, stanie się prawdą o tobie i twojej miłości.

Jesteśmy wyłącznymi producentami swego życia. Poprzez własne interpretacje biorące się z ograniczających przekonań oddalamy się od jasnego, prostego przekazu naszej spójności, czyli intuicji.

Życie jest, jakie wierzysz, że jest. (...) Potwierdzisz to, gdyż tylko taki aspekt dostrzeżesz, takich wyborów dokonasz, nawet nie widząc innych opcji. Świat jest taki, jaki wierzysz, że jest.

Ocena niszczy rozumienie. Kiedy pojawia się ocena nie ma już miejsca na przyjęcie cudzego zachowania jako alternatywy dla mojego świata.

Niemal każda miłość wraz ze swoimi trzema elementami natury emocjonalnej i seksualnością z biegiem czasu przechodzi kolejne fazy rozwoju. Mija czas i miłość albo ewoluuje, albo gaśnie. Towarzyszy związkowi, wzmacnia go i stabilizuje. Jej brak lub wypalenie skutkuje rozstaniem.

Twoja miłość zaczyna się od wiary w miłość.

Bez fundamentów nie ma na czym budować prostych ścian i wnętrza domu, jakim jest związek, a potem rodzina. Gdy jednak dostrzeżemy własne deficyty, potrzebny jest remont i doinwestowanie. Największą inwestycją w miłość jest inwestycja w siebie samego.

Spójność (...) to pas transmisyjny między komunikacją ze sobą i komunikacją ze światem zewnętrznym. Dzięki tej zdolności jesteśmy w stanie zachować równowagę pomiędzy własnym wewnętrznym światem wartości i przekonań a innymi światami wartości i przekonań, które przed nami prezentują się w postaci zachowań innych ludzi.

Dziecko nie może być sposobem na odbudowanie lub ratowanie gasnącego uczucia, nie tylko dlatego, że dość często efekt jest odwrotny. To również szkodzi dziecku. Gdy mały człowiek pojawia się jako dopełnienie rodziny, jako efekt związku rodziców, ich głębokiej relacji miłosnej, trafia na właściwe miejsce. Jeśli jednak ma być sposobem na rozwiązanie problemów uczuciowych przez mamę lub tatę, staje się nieświadomym winowajcą. On lub ona przecież doskonale pamiętają, że gotowi byli odejść, gdyby nie dziecko.

Kolejną toksyną jest zdrada, która zawsze zatruwa związek. Nie udało mi się jeszcze spotkać pary, w której zdrada jednego z partnerów nie zatrułaby relacji. Nie ma się co oszukiwać. Profesjonalnie, z punktu widzenia doradztwa małżeńskiego, można by mówić o szansach na rozwój, nowym otwarciu w relacji i podobnych iluzjach. Jednak zdrada to zdrada.