Juliusz Słowacki
Cytaty
Wallenrodyczność czyli wallenrodyzm [...]
Wprowadził pewny do zdrady metodyzm.
Jednak wierzę,
że ludy płyną jak łańcuch żurawi
W postęp.
Gdy oczy przeszły od stóp do warkoczy,
To zakochały się w niej moje oczy;
A za tym zmysłem, co kochać przymusza,
Poszło i serce, a za sercem dusza.
O Polsko! (…)
Krzyż twym papieżem jest – twa zguba w Rzymie!
Tam są legiony zjadliwe robactwa:
Czy będziesz czekać, aż twój łańcuch zjedzą?
Czy ty rozwiniesz twoje mściwe bractwa,
Czekając na tych, co pod tronem siedzą
I krwią handlują, i duszą biedactwa,
I sami tylko o swym kłamstwie wiedzą,
I swym bezkrewnym wyszydzają palcem
Człeka, co nie jest trupem – lub padalcem.
Patrzaj! powracam bez serca i sławy,
Jak obłąkany ptak, i u nóg leżę.
Długo po świecie, pielgrzym tajemniczy,
Chodziłem farby zbierając do dzieła.
Umarł, choć był z tych, co śmiercią gardzą.
Ja – co przebiegłszy świat – kochałem jedyną.
Jeżeli gryzę co – to sercem gryzę.
Już pożegnałem Cię – jeszcze bądź zdrowa!
Nie przyszedłem was błąkać jak ciemne anioły (…)
Jestem cały i jeden… A gdy kraj ocalę,
Nie zasiądę na tronie, przy tronie, pod tronem,
Ja się w chwili ofiarnej jak kadzidło spalę!
Dziś gardzę głupią ostrożnością gminu,
Gardzę przestrogą, zapalam się, płonę,
Jak kwiat liściami w niebo otwartemi
Chwytam powietrze, pożeram wrażenia.
