José Carlos Somoza

Nieświadomość była jedynym sposobem, jaki miała na złagodzenie strachu.

Od jedenastego września świat przestał się dzielić na prawdę i kłamstwo. Teraz dysponujemy tylko kłamstwami; reszty nigdy nie poznamy.

Teoria sekwoi nie przestała interesować uczonych, choć nie potrafili jej udowodnić. Przeszła w stan „zobaczy się”, albowiem nauka lubi umieszczać pewne idee w zamrażalniku historii.

Mędrcy nigdy nie uważali przypuszczenia, że czas psychologiczny zmienia się zależnie od podmiotu, za niestosowne, a mimo to byli przekonani, że czas fizyczny jest jedyny, niezmienny dla wszystkich obserwatorów. Mylili się jednak. W roku 1905 Albert Einstein zdał ostateczny cios temu przekonaniu swoją teoria względności. Nie istnieje czas uprzywilejowany, lecz jest ich tyle, ile punktów obserwacyjnych, i są nierozerwalnie związane z przestrzenią. Nie mamy zatem do czynienia z entelechią ani subiektywnym odczuciem, ale z nieodzownym wymogiem materii.

Podróże w przeszłość to czysta science fiction. Są zakazane przez podstawowe prawa fizyki. Nie da się włączyć tylnego biegu, bardzo mi przykro. Czas może iść tylko do przodu, ku przyszłości.

Odległość między człowiekiem a grozą jest tak niewielka, że sama w sobie budzi trwogę.

Sądzę, że… istnieją złośliwe nadprzyrodzone moce, których nauka nigdy nie będzie umiała wyjaśnić.

U osób, które na co dzień czują się trochę smutne, dobre jest to, że kiedy nadchodzą naprawdę smutne chwile, zawsze nabierają nieco otuchy. Tak jakby myślały: „Właściwie nie miałem powodu narzekać. Patrz, co się teraz dzieje”.

Wiem dobrze, przed czym uciekam, ale nie, czego szukam.

Wstała i poszła za przyjaciółką niczym zahipnotyzowany melodią szczur.

Równania fizyki są kluczem do naszego szczęścia, naszej zgrozy, naszego życia i naszej śmierci. Proszę o tym nie zapominać. Nigdy.

Nagły przestrach jest jak śmierć, która jeszcze się nam nie ukazała, jak zarys śmierci. Na pewien czas pozbawia człowieka głosu, spojrzenia, funkcji życiowych; przez chwilę nie oddychamy, nie możemy myśleć, nasze serce nie bije.* Na tym polega życie. (…) Że coś się zmienia.