George R.R. Martin

Żaden człowiek nie powinien żyć dłużej niż jego zęby.

Pewnych tajemnic nie powinno się zdradzać nikomu, niektóre hańby należało zabrać ze sobą do grobu.

Może na tym właśnie polega tajemnica. Nie chodzi o to, co robimy, ale jakimi motywami się kierujemy.

Sen jest dobry (…). Ale książki są lepsze.

Kochałem dziewczę rude jak jesień (…). Co miało zachód słońca we włosach.

(…) zmarłych lepiej zostawić w spokoju.

Tak wiele przysiąg… Ciągle każą człowiekowi coś przysięgać. Broń króla. Bądź mu posłuszny. Dochowuj jego tajemnic. Wykonuj jego polecenia. Oddaj za niego życie. Ale słuchaj ojca. Kochaj siostrę. Broń niewinnych. Opiekuj się słabymi. Szanuj bogów. Przestrzegaj praw. Jest tego zbyt wiele. Bez względu na to, co człowiek uczyni, musi złamać jakiś ślub.

Mała łyżka zwycięstwa uspokaja żołądek przed bitwą.

Zmarli są na pewno nudni i ciągle utyskują. Ziemia jest za zimna, mój nagrobek powinien być większy, dlaczego on ma więcej robaków ode mnie…

Uprzejmość jest zbroją damy.

To, co jest martwe, nie może umrzeć (…) lecz odradza się, twardsze i silniejsze.

(…) pierwsza zasada sztuki wojennej brzmi: nigdy nie rób tego, czego chce nieprzyjaciel.