Kochałem dziewczę rude jak jesień (…). Co miało zachód słońca we włosach. — George R.R. Martin

Posępne miejsca wymagają radości, nie powagi (…).

Nie ma ludzi podobnych do mnie. Jestem jedyny w swoim rodzaju.

Och, nie ulega wątpliwości, że istnieje wiele rzeczy, których nie rozumiemy. Mijają stulecia i tysiąclecia, a człowiek ze swego życia widzi zaledwie kilka zim. Patrzymy na góry i zwiemy je wiecznymi… a przecież z biegiem czasu góry wznoszą się i upadają, rzeki zmieniają bieg, gwiazdy spadają z nieba, a wielkie miasta zatapia morze. Sądzimy, że nawet bogowie są śmiertelni. Wszystko się zmienia.