Frank Herbert

Popularny człowiek wzbudza zawiść potężnych.

Jeśli odrzucimy potrzebę myślenia (…) stracimy zdolność refleksji i nie zdołamy określić tego, o czym doniosą nam zmysły. Jeśli odrzucimy ciało, porzucimy kół pojazd który nas wiezie. Ale jeśli odrzucimy uczucia, stracimy kontakt z naszym wewnętrznym wszechświatem.

Nie potrzebujesz słów. Swoim życiem przemawiasz wprost do zmysłów.

Rozgoryczenie to ja rozumiem. Ale przestańmy użalać się na sprawiedliwość, dopóki mamy ręce i możemy nimi władać.

Kobiety w fascynujący sposób osiągają dojrzałość… Noś dziecko przez dziewięć miesięcy a zmienisz się całkowicie

Władca musi nauczyć się przekonywać, a nie zmuszać. Musi wyłożyć na stół swój najbielszy obrus, by przyciągnąć najlepszych ludzi.

Skłonni jesteśmy upodabniać się do najgorszego z naszych przeciwników.

Bogactwo to narzędzie wolności, ale pogoń za nim to droga do niewolnictwa.

Różnica między dobrym a złym zarządcą zamyka się mniej więcej w pięciu uderzeniach serca. Dobrzy dokonują natychmiastowego wyboru.

Wierzba poddaje się wiatrom i wiedzie jej się dobrze, aż pewnego dnia zmienia się w ścianę wierzb odporną na wiatry. To jest przeznaczenie wierzby.

Proroctwo a widzenie przyszłości – jak tu je sprawdzić nie biorąc pod uwagę pytań bez odpowiedzi? Rozważcie: ile faktycznej znajomości przyszłego „Kształtu fali” (jak Muad'Dib zwykł określać swą proroczą wizję), a na ile prorok kształtuje przyszłość, by pasowała do proroctwa? Co z wewnętrzną harmonią aktu proroctwa? Czy prorok widzi przyszłość, czy jej słaby punkt, usterkę albo pęknięte miejsce, w którym słowem bądź decyzją może ją roztrzaskać tak, jak szlifierz diamentów rozłupuje swój klejnot uderzeniem noża?

Różnica po miedzy dobrym a złym oficerem sprowadza się do siły charakteru i około pięciu uderzeń serca (…). Musi bronić swoich zasad, ilekroć zostaną zakwestionowane…