Emil Cioran
Cytaty
Jeśli gdziekolwiek znajdujemy więcej rzeczywistości niż w sobie, oznacza to, żeśmy podążyli fałszywą drogą i że zasługujemy na upadek.
Byt nieorganiczny wystarcza sam sobie, organiczny jest zależny, zagrożony, niestabilny; byt świadomy to kwintesencja marności.
Człowiek wydziela katastrofę.
Każdy zamyka się we własnym strachu – w swojej wieży z kości słoniowej.
Pospolitość najbardziej zdradza to, że stara się unikać rozczarowań.
Ułomnością filozofii jest jej zbytnia znośność.
Tylko żal wysubtelnia formę. Ci, w których buzuje nadzieja, nie mają stylu. Pozytywna obsesja teraźniejszości i przyszłości stawia ich poza granicami sztuki.
Wadą człowieka jest wiara w człowieka.
Nie można kochać czegoś, nie kochając nieświadomie wszystkiego.
Każda chwila uzyskuje formę kosztem czasu – i duszy.
Im lepiej kogoś poznajemy, tym większe grozi nam ryzyko, że się z nim rozstaniemy. Poznanie odrywa od siebie obie istoty i niszczy ziarna tajemnicy obecne w każdym istnieniu ludzkim, niezależnie od tego, jak pospolitym. Ludzie tak słabo opierają się poznaniu, że ich obecność staje się dla nich wkrótce męcząca i uciążliwa.
Im więcej życia ulokowałeś w myślach, tym więcej jest w tobie śmierci.
