Emil Cioran
Cytaty
Moja dusza zamartwia się w obliczu tego świata, w którym ludzie żyją po to, by unieszczęśliwiać się jeden po drugim.
Zdolność do oczerniania wszechświata to najwyższy dar, jakiego duch kiedykolwiek udzielił niepocieszonemu sercu.
Każdy człowiek sprzymierza się tylko z sobą.
Każdy, kto w coś absolutnie wierzy, jest śmiertelnym wrogiem „prawdy” i „rzeczywistości”.
Myśli powinny mieć niewzruszoną doskonałość stojących wód albo śmiercionośną zwięzłość pioruna.
Nie wolno nigdy mówić o tym, co się robi. To trąci propagandą.
Urodzić się - krańcowa niedyskrecja.
Książka powinna w duszy czytelnika wywoływać obrażenia.
Gdyby aniołowie chwycili za pióra, jakąż nudą powiałoby z ich utworów i listów?
Agresywny ateizm zawsze wydawał mi się równie wstrętny jak nietolerancja religijna.
Czytelnik rozgorączkowany jest zawsze złym sędzią. Ale rozgorączkowany autor niekoniecznie bywa złym pisarzem.
Korzeniem wszelkiej odrazy jest odraza do samego siebie.
