Kiedy się kocha (…), nic tak nie dziwi jak obojętność ludzi. — Virginia Woolf

Rzeczy, które się robi się milion razy, stają się przez to bogatsze, chociaż można by powiedzieć, że jednocześnie bardziej wyświechtane.

Tak głupio popisywać się inteligencją! Ludzie powinni mówić tylko o tym, co odczuwają.

Rekompensata starzenia się (…) polega na tym, że namiętności nie tracą nic ze swej siły, ale człowiek zdobywa – nareszcie! – pewną umiejętność, która nadzwyczajnie poprawia smak życia, umiejętność posługiwania się własnym doświadczeniem, dokładnego zbadania go, obejrzenia ze wszystkich stron, w świetle.