Thích Nhất Hạnh

Jeżeli chcemy kogoś kochać, musimy go naprawdę rozumieć. Gdy nasza miłość jest tylko chęcią posiadania, nie jest prawdziwą miłością. Jeśli myślimy tylko o sobie, jeśli jesteśmy świadomymi tylko własnych potrzeb, a nie wiemy nic o potrzebach drugiej osoby, to znaczy, że nie potrafimy kochać. (…) Prawdziwa miłość opiera się na zrozumieniu.

Jesteśmy tym, co czujemy i postrzegamy.

Jest zupełnie naturalne, że przyjaźń często przynosi korzyści, jednak przyjaciel jest kimś więcej niż tylko źródłem korzyści. Sztuką jest przebywać z przyjacielem, nie żądając od niego wsparcia, pomocy czy też rady.

Korzenie złości tkwią w naszym braku zrozumienia samych siebie oraz braku zrozumienia głębszych i bezpośrednich przyczyn tego przykrego stanu.

Pokój obecny jest tu i teraz, w nas samych i we wszystkim, co robimy i postrzegamy – ważne jest jedynie, by umieć go odnaleźć.

Podstawą szczęścia jest uważność. Do szczęścia niezbędna jest świadomość szczęścia.

Wokół roi się od pułapek, zastawianych przez naszych bliźnich i przez nas samych. W ciągu dnia wielokrotnie gubimy się i rozpraszamy z ich powodu. Musimy chronić nasz los i nasz spokój i sami o nie dbać.

Dbałość o chwilę obecną jest dbałością o przyszłość. Praca na rzecz przyszłego pokoju świata polega na pracy nad pokojem w chwili obecnej.

Nie wykonuj takiego zawodu, którego efekty są szkodliwe dla ludzkości, bądź dla przyrody. (…) Wybierz sobie zawód, który pomoże ci urzeczywistnić twój ideał współczucia.

Nieobecność gniewu leży u podstaw prawdziwego szczęści, miłości i współczucia.

Ten, kto naprawdę umie żyć, zaczyna dzień od uśmiechu.

Co rano, kiedy się budzimy, czekają na nas dwadzieścia cztery nowiutkie, jeszcze nie napoczęte godziny. To bardzo cenny dar! Mamy szansę przeżyć je w taki sposób, by przyniosły nam i naszym bliźnim pokój, szczęści i radość.