Cytaty
Pamięta pan słowa francuskiego myśliciela: Nie wystarczy, byśmy byli szczęśliwi – trzeba jeszcze, by nieszczęśliwi byli inni!
Kiedy się zbliżają do przykrości, wtedy myślą słusznie i doznają przykrości istotnie, a kiedy się od przykrości poruszają w kierunku do tego, co pośrodku, wtedy się im gwałtownie narzuca to przekonanie, że dochodzą do zaspokojenia i do rozkoszy, a tymczasem to tak, jakby wzrok przenosili z czarnego na popielate, a białego nie znali, tak samo się łudzą przenosząc oczy z przykrości na brak przykrości, a przyjemności prawdziwej nie znając?
Gdy człowiek jest szczęśliwy, żyje w harmonii z samym sobą i swoim otoczeniem.
s. 40
Mając wolność, kwiaty, książki i księżyc, któż nie byłby w pełni szczęśliwy?
Szczęście nie jest rzeczą samą w sobie – jest tylko przeciwieństwem czegoś nieprzyjemnego.
Uczeni mówią jednakże, że łzy zgryzoty są gorzkie, a łzy szczęśliwe są pełne słodyczy. Czasem i uczeni są mądrzy.
Jedna szczęśliwa godzina rodzi następną, znaczoną łzami, aż smutek zelżeje i znowu jasną godzinę przywoła. Nie cenilibyśmy radości, gdyby była wiecznotrwała i snuła się nieprzerwanie. Gorycz bólu i dotkliwość cierpienia tym słodszą nam czynią radość, co się zjawi. Nie byłoby radości bez smutku. Nikt by nie wiedział, że to radość właśnie. Tym skwapliwiej witamy dzień, że przed nim snuła się mroczna, oślepła noc.
Szczęście jest zawsze tam, gdzie je człowiek widzi.
Najtrudniej jest porzucić szczęście, które nie tylko jest upragnione, ale i zaczęte.
Radość może się rzucić na piersi, jak dziki zwierz, i przygnieść je, aż do utraty oddechu.
Wiem, w czym może być szczęście życia – w dzieciach.
Mając duszę szlachetną i dobrą, powinien być szczęśliwy.
