Cytaty o śmierci

O tak, z pewnością ludzkie ciało jest nieludzkie. Zwłaszcza martwe.

[...] jeżeli ktoś umarł, to jeszcze nie powód, żeby go przestać lubić, zwłaszcza jeżeli to był ktoś tysiąc razy sympatyczniejszy niż inne znajome osoby, które żyją.

[...] zazwyczaj widmo śmierci sprawia, że bardziej szanujemy życie.

[...] każdy z nas, mężczyzna i kobieta, winien jest naturze swoją śmierć, [...].

Bywa, że śmierć jest naturalna, jest aktem łaski, który kładzie kres cierpieniu. Zbyt często przychodzi jednak jako skrytobójca, bezsensowanie okrutny, nieznający litości.

[...] pistolet. Wydawał się czymś małym i ostatecznym. Przedmiotem, który – wykorzystany właściwie i z odwagą – może spłacić każdy dług.

Lepiej umrzeć we wściekłości, niż kuląc się i błagając o litość.

Wcześniej czy później nawet najsolidniejsza trumna musi spróchnieć i wpuścić życie, by karmiło się śmiercią.

Nie przynosimy niczego na ten świat, a już bankowo niczego nie zabieramy.

Częściowo przyzwyczailiśmy się już do tego, że wojna jest przyczyną śmierci jak rak i gruźlica, jak grypa i czerwonka. Tyle że zgony zdarzają się o wiele częściej, są bardziej różnorodne i okrutniejsze.

[...] nikt, nikt z nas nie jest gotów na śmierć, jeżeli nie ma go kto odprowadzić.

Nic tak [...] zmęczenia nie koi jak śmierć, przytulniejsza od pierzyny.