Cytaty o rozmowie

Kocięta posiadają pewien kłopotliwy zwyczaj (jak zauważyła kiedyś Alicja), mianowicie, cokolwiek do nich powiesz, zawsze odpowiadają mruczeniem. – Gdyby tylko mruczały na „tak”, a miauczały na „nie” – powiedziała – tak, żeby można było podtrzymywać konwersację! Lecz jak można rozmawiać z osobą, która ciągle mówi jedno i to samo?

Od drobnych niedomówień zaczynają się prawdziwe problemy.

Nie wiem, dlaczego rozmowa z kobietą jest łatwiejsza i bardziej normalna. Nie potrafię tego zrozumieć. Nie rozumiem. Gdybym z jakąś kobietą chciała porozmawiać na temat tak ważnej rzeczy jak nasz ślub, to na pewno nie czytałaby gazety o jakimś rządzie i Europie, tylko z radością wymieniłybyśmy się pomysłami, jak to zrobić, kogo zaprosić, w co się ubrać itd.

Wiem, że z mężczyzną należy komunikować się wprost, a nie byle jak. To nie kobieta, co chwyta w lot każdą dygresyjkę, każdą aluzyjkę i nie zgubi nici przewodniej, o nie.

Rozmowa dla mężczyzny jest wtedy udana, kiedy kobieta nie słucha, a przytakuje.

Porozumienie można osiągnąć tylko wtedy, kiedy obie strony tego chcą, słuchają się nawzajem i tak dalej.

(...) pani Alexander wdała się w tak zwaną pogawędkę, to znaczy w taką rozmowę, w której nie ma pytań i odpowiedzi, tylko mówi się rzeczy ze sobą niepowiązane.

Nie rozumiem ludzi.

Z dwóch zasadniczych powodów.

Pierwszym zasadniczym powodem jest to, że ludzie bardzo dużo mówią bez używania słów. (...)

Drugim zasadniczym powodem jest to, że ludzie, mówiąc często używają metafor.

Kiedy mężczyzna ma problem, chce, żeby ktoś mu powiedział, jak go rozwiązać. Kiedy kobieta ma problem, chce usłyszeć że ją rozumiesz.

Nerwowym zajęciem jest rozmowa z obcym człowiekiem.

My, ludzie wykształceni (…) mamy prosty sposób, by każdego uwieść: zawsze mówimy o tym, co dla rozmówcy interesujące.

Dlatego, że w Rosji trzeba wiedzieć, z kim się mówi, aby wiedzieć, jak mówić, żeby być zrozumianym.