Cytaty o gniewie

Złość można przecież wykorzystać, to tylko rodzaj energii.

– Są takie chwile i godziny, gdy w sercu mam tylko wściekłość i rozpacz ślepego człowieka.

Gorący gniew był gniewem emocji, powierzchownym nawet w ataku furii – gniewem, jaki zdarzał się między przyjaciółmi, kochankami, członkami rodziny, był gniewem w życiu codziennym. Zimny gniew był gniewem Kamieni – głęboką, niedostępną, lodowatą wściekłością, która zaczynała się w samym środku. Nieprzejednany, niemal zawsze niemożliwy do opanowania, dopóki furia nie zostanie wyładowana, zimny gniew nie mógł zostać stłumiony przez ból, głód lub zmęczenie. Rodzący się z takich wewnętrznych otchłani gniew sprawiał, że ciało, które go gościło, przestawało mieć znaczenie.

Co za ulga mieć coś, na co można się złościć (Str. 35)

Cztery etapy smutku. Pierwszy to szok. Potem przyszło zaprzeczenie. To trwało aż do dzisiejszego ranka. Dziś ruszamy do następnego etapu. Gniew. Kiedy nadejdzie pogodzenie się?

Powiem wam, co się dzieje, kiedy rozpacz po stracie kogoś bliskiego wyleje się jak kipiący syrop na otwarty płomień smutku: krzepnie i twardnieje, aż tworzy się coś, czego przedtem wcale nie było. Nie jest to, jak by się można było spodziewać, tęsknota, ani nawet żal. To, co powstaje, jest gęste, kleiste i czarne niczym popiół. Ale żeby zrozumieć, co to takiego, trzeba wziąć odrobinę na palec i spróbować językiem; smak podpowie, że taki ostry i cierpki może być tylko gniew w swej najczystszej postaci. Jak każdą substancję, można go zważyć, zmierzyć, rozsmarować na kromce chleba.

Gniew jest negatywnym odczuciem. Niszczy bardziej tego, kto go czuje, niż tego, przeciw komu jest skierowany.

Codzienna dawka irytacji przedłuża życie.

Ludzie nie zabijają z nienawiści. Oczywiście, myślą o zabiciu tych, których nienawidzą, mówią o tym. Ale tak naprawdę zabijają jedynie tych, których się boją, i tych, na których są wściekli.

Do przytulania i wyprowadzania ciosów używamy tych samych mięśni. Jeden ruch jest miękki, drugi gwałtowny. Stłumienie działania w złości blokuje obydwa rodzaje ruchu. Następuje zamrożenie.

Ukryta złość napina mięśnie. Jeśli ten stan utrzymuje się długo, mięśnie twardnieją na podobieństwo pancerza. W sercu może istnieć miłość, ale chęć zbliżenia się nie może się przebić przez barierę napiętych mięśni, powierzchnia pozostaje chłodna.

Gniew to przydatny, lecz i niebezpieczny dar.