Stanisław Jerzy Lec

I jak tu nie być optymistą. Moi wrogowie okazali się takimi świniami, jak przewidywałem.

I cudzy analfabetyzm utrudnia pisanie.

Gdy dyktuje uczucie nawet najbardziej uczony człowiek robi błędy najniższej klasy.

Gdybyż jeszcze kozła ofiarnego można było doić!

Fakt będzie zawsze nagi, choćby był ubrany według ostatniej mody.

I kaftan bezpieczeństwa powinien być na miarę szaleństwa.

Drogowskazy mogą zrobić z szosy labirynt.

Ech! Grzybobranie z nagonką.

Dyscyplina sztuki wymaga wolności.

Dziś Pytie nie siedzą na trójnogu, lecz na dwóch stołkach.

Dzwon na trwogę musi mieć odważne serce.

Gdy zapachniały fiołki, rzekło łajno: „No cóż, działają tanim kontrastem!”