Patricia Cornwell

Jezus Maria – westchnął z obrzydzeniem. – Czasem myślę, że Internet to najgorsze, co nam się mogło przydarzyć.

Historia jest tylko tym, co niektórzy ludzie uznają za stosowne przekazać następnym pokoleniom – i niczym więcej.

Patrzy na nich i nie chce być taka jak oni, nie chce być jedną z nich ani z nimi. Nigdy nie była taka jak oni. Nigdy nie chciała mieć z nimi nic wspólnego. Kiedy dorastała, młoda i samotna, nie była jak oni i nie mogła być z nimi, i to był ich wybór. Teraz jest to jej wybór. Wie, czego chce, patrzy z boku na życia innych, które są nieistotne, przygnębiające, puste i przerażające.

Tak samo jak odbicie w lustrze wydaje się bliższe niż jest w rzeczywistości, tak samo Przeszłość wchodzi nam na zderzak na autostradach życia, a może nawet siedzi z nami razem w samochodzie.

Wiele z tego, co przyjmujemy w życiu jako fakty, jest niczym innym jak tylko propagandą lub odbiciem tego, jak wydarzenia i ludzie są postrzegane przez osoby uprzedzone lub mało spostrzegawcze. Opowieści przechodzą z ust do ust, z jednego serwisu informacyjnego do drugiego, krążą po skrzynkach e-mailowych, przedostają się od polityków do mas, od świadków do sędziów, i w końcu każą nam wierzyć w najrozmaitsze wersje znacznie zniekształcone lub zgoła z gruntu fałszywe.

Wszystko, czego chcesz, ma znaczenie. Szczególnie jeśli nie możesz tego mieć.

Życie przechodzi przez obojętne ręce, zimną wodę, powietrze. Wszystko jest takie zimne, zimne, zimne.

Śmierć zrównuje ludzi. Nic jej nie obchodzi, kim jesteś.

Jesteśmy tymi, którymi jesteśmy, a im bardziej się wszystko zmienia, tym bardziej jest takie samo, (…).

Nie jesteś skończony, póki sam się na to nie zdecydujesz.