Ostatnio dodane

W pewnych sytuacjach człowiek musi się czegoś uczepić, żeby nie postradać zmysłów.

Zdobyte doświadczenie nauczyło go traktować podejrzliwie każdą sytuację stwarzającą pozory raju.

Nie trzeba było jednak oglądać latających talerzy ani duchów, żeby stwierdzić, że żyjemy w świecie niezmiernie zawikłanym, którego nie sposób ogarnąć nawet najbujniejszą wyobraźnią.

Przyszłość nas dręczy, przeszłość nas więzi.

Nikogo, absolutnie nikogo nie należy zbyt łatwo szufladkować. Każdy jest czymś, ale również czymś więcej, a nawet czymś przeciwnym. Ludzi, podobnie jak chmury elektronów, trudno przeniknąć.

Rzeczywistość nie zawsze jest racjonalna…

Przyjaźń z diabłem jest nad wyraz stosowna dla kogoś, kto podobnie jak on chciałby się nauczyć unikania pokus.

Życie polega na czekaniu (…) a miłość tym bardziej. Najlepiej rządzi tymi sprawami przypadek.

Nieświadomość była jedynym sposobem, jaki miała na złagodzenie strachu.

Mędrcy nigdy nie uważali przypuszczenia, że czas psychologiczny zmienia się zależnie od podmiotu, za niestosowne, a mimo to byli przekonani, że czas fizyczny jest jedyny, niezmienny dla wszystkich obserwatorów. Mylili się jednak. W roku 1905 Albert Einstein zdał ostateczny cios temu przekonaniu swoją teoria względności. Nie istnieje czas uprzywilejowany, lecz jest ich tyle, ile punktów obserwacyjnych, i są nierozerwalnie związane z przestrzenią. Nie mamy zatem do czynienia z entelechią ani subiektywnym odczuciem, ale z nieodzownym wymogiem materii.

Podróże w przeszłość to czysta science fiction. Są zakazane przez podstawowe prawa fizyki. Nie da się włączyć tylnego biegu, bardzo mi przykro. Czas może iść tylko do przodu, ku przyszłości.

Odległość między człowiekiem a grozą jest tak niewielka, że sama w sobie budzi trwogę.