Ostatnio dodane

Czechow próbuje powiedzieć rzecz następująca: konieczność jest niezależnym pojęciem. Powstaje inaczej niż logika, moralność czy znaczenie. Jej funkcja koncentruje się w roli, jaką odgrywa. To, co nie musi odegrać roli, nie powinno istnieć. A to, co koniecznie musi odegrać rolę, istnieje. Na tym opiera się dramaturgia. Logika, moralność, znaczenie rodzą się w relacji do niej. Czechow rozumiał istotę dramaturgii.

Czas nie ma tu większego znaczenia. „Teraz” prawie niczym nie różni się od „dawno temu”.

Ból niewątpliwie ma w sobie coś intymnego.

Są wspomnienia, których nie da się zatrzeć. Zostają w człowieku jak nieruchome głazy.

Biblioteka to miejsce dla ludzi pragnących czytać.

Był uczciwy albo nie starczało mu rozumu, żeby kogoś oszukać.

Człowiek potrzebuje miejsca, do którego mógłby należeć. Mniej lub bardziej.

Ale już podjąłeś decyzję. Teraz pozostaje tylko ją zrealizować. To w końcu twoje życie. Zasadniczo musisz robić to, co uważasz za słuszne

Tak, t o w końcu moje życie.

– Ale musisz być twardy. Inaczej nic z tego nie będzie.

– Staram się

Czas mający ciężar właściwy napiera na ciebie jak wieloznaczny dawny sen. Poruszasz się ciągle, żeby się przez niego przedostać. Choćbyś poszedł na koniec świata, nie uda ci się od niego uciec. Lecz mimo to musisz iść na koniec świata. Są rzeczy, których nie da się zrobić, jeśli nie pójdzie się na koniec świata.

Czy ludzie nie rodzą się po to, żeby żyć? Tak jest, nie? A mimo to im dłużej żyję, tym bardziej tracę treść, staję się pusty.

Bóg istnieje tylko w ludzkiej świadomości. (…) Nie wiem, czy to źle, czy dobrze, bóg jest wyjątkowo elastycznym pojęciem.

Czas rozciąga się, zatrzymuje się w zależności od potrzeb serca.