Ostatnio dodane

Czasem wystarczy zadać sobie pytanie, czy to, czego doświadczam, jest faktem, czy też jest to moja interpretacja faktów. Co naprawdę widzę, co usłyszałem, czy znam prawdziwe intencje partnera? Skąd wiem, że jego potrzeby, motywacje i powody są właśnie takie, a nie inne? Wystarcza chwila autorefleksji – kilkusekundowe zatrzymanie automatycznego wzorca i nawykowych ocen. Wówczas nie można przegapić momentu, w którym zaczynamy dostrzegać realnego człowieka zamiast jego obrazu na naszym ekranie projekcyjnym lub w lustrze, które odbija nasze własne założenia i wzorce.

W Sprzężeniu zwrotnym do przeszłości tkwi przemożna potrzeba utrzymania znanej strefy komfortu.

Inni ludzie najczęściej zawodzą nas, popełniają błędy nie ze złej woli, nie przeciwko nam, ale dlatego, że w danych okolicznościach nie potrafią postąpić lepiej.

Dwa słowa wystarczą, by zablokować dalsze działania i ponieść porażkę. Brzmią one tak: – To trudne. Inne dwa słowa wystarczą, by poczuć się niezręcznie i by coś, co jeszcze przed chwilą było przyjemnością, stało się frustracją. Brzmią one: – To głupie. Dwa słowa motywują i pozwalają odnaleźć wewnętrzną siłę: – Dasz radę. Trzy słowa ze strony rodzica pozwalają poczuć się silnym: – Wierzę w ciebie.

Botoks wstrzykiwany w twoje czoło tak naprawdę jest zastrzykiem w twoje ego, a nie skórę.

Dojrzałość jest nie tylko prostym przeciwieństwem niedojrzałości, czyli wewnętrzną siłą, poczuciem wartości, akceptacją płci i postawy psychoseksualnej. Jest zgodą na siebie takim, jakim się jest, ze swoją przeszłością, doświadczeniami, ciężarami, lecz także z zaletami, potrzebami i sposobami ich realizacji.

Jeśli nie jesteśmy w stanie zaakceptować i pokochać swoich bliskich w ich inności i odmienności, a zamiast tego staramy się ich sobie podporządkować, zawsze ich stracimy.

Szczęście (...) to przede wszystkim umiejętność kreowania swojej rzeczywistości i podejmowania takich działań, które sprawiają nam przyjemność.

To, w co wierzysz, stanie się prawdą o tobie i twojej miłości.

Jesteśmy wyłącznymi producentami swego życia. Poprzez własne interpretacje biorące się z ograniczających przekonań oddalamy się od jasnego, prostego przekazu naszej spójności, czyli intuicji.

Życie jest, jakie wierzysz, że jest. (...) Potwierdzisz to, gdyż tylko taki aspekt dostrzeżesz, takich wyborów dokonasz, nawet nie widząc innych opcji. Świat jest taki, jaki wierzysz, że jest.

Ocena niszczy rozumienie. Kiedy pojawia się ocena nie ma już miejsca na przyjęcie cudzego zachowania jako alternatywy dla mojego świata.