Ostatnio dodane

Najstraszniejszym [...] pytaniem pozostaje to, ile dokładnie grozy może znieść ludzki umysł i wciąż zachować niezłomną, nieugiętą łączność z rzeczywistością.

Tulił ją i kołysał, wierząc, [...] iż opłakuje sam fakt nieuchronności śmierci, [...] że opłakuje jej okrutną nieprzewidywalności i że płacze z powodu cudownej, potwornej zdolności ludzkich istot do przekładania symboli na wnioski, bądź to szlachetne i wspaniałe, bądź też ponure i przerażające.

Koty to gangsterzy świata zwierzęcego, żyjący poza prawem i tam ginący. Mnóstwo z nich nie dożyje starości przy kominku.

Tak to już jest w życiu, [...]. Póki jesteś na ścieżce, nie dzieje się nic złego. Jeśli z niej zboczysz i nie dopisze ci szczęście, zgubisz się, a wtedy ktoś będzie musiał cię szukać.

Chyba właśnie po tym można poznać naprawdę samotnych ludzi... Zawsze wiedzą, co robić w deszczowe dni. Zawsze można do nich zadzwonić. Zawsze są w domu. Pieprzone zawsze...

[...] doznał tego zapierającego dech wrażenia magii, tego uczucia, że świat jest tylko cienką błoną napiętą na czymś innym, czymś zarazem jaśniejszym i mroczniejszym.

Co dobrego jest w dzieciństwie, skoro prowadzi do takich rzeczy? Zły wzrok i złe ciśnienie to jedno, złe idee, złe marzenia i zły koniec to coś zupełnie innego.

Tak naprawdę wygląda koniec wojny [...] - nie przy stołach konferencyjnych, lecz w szpitalach onkologicznych, kawiarniach i korkach. Wojny kończą się po troszeczku, po kawałku, a każdy kawałek jest jak wspomnienie, wszystkie giną jak echo w górach. W końcu nawet wojna wywiesza białą flagę.

Znasz cenę za sprzedaną przyszłość […]? Jest taka, że nigdy nie możesz zapomnieć o przeszłości. Nigdy z nią nie kończysz.

Lubię wiele osób w moim wieku […]. Ale nienawidzę naszego pokolenia, gardzę nim […]. Mogliśmy zmienić wszystko, mieliśmy tę szansę. Naprawdę.

[…] ludzie są śmieszni, zwycięzcy nigdy się nie poddają, a ci co się poddają, nigdy nie zwyciężają.

Kiedy ktoś umiera, myślisz o przeszłości.