Ostatnio dodane

Ty mogłeś mi opowiadać albo nie opowiadać o twoich kochankach, ale ja musiałam ci opowiedzieć o wszystkim i wszystko. To jedyny sposób, żeby się ich pozbyć, zanim się zacznie kochać kogoś innego. Jedyny sposób, żeby ich wyrzucić za drzwi i żebyśmy sami zostali w pokoju.

[...] wódka przybija słowa jak motyle do deski.

[...] człowiek to zawsze więcej niż człowiek i zawsze mniej niż człowiek [...].

Od czasu do czasu słowa umarłych pokrywały się z myślami żywych (jeżeli jedni byli umarli, jeżeli drudzy byli żywi).

[...] tylko złudzenia miały moc poruszania wiernych, złudzenia, nie prawdy.

[...] tak jakoś smutno [...]. Właśnie dlatego, że wszystko jest takie piękne.

Jakim cudem tu jesteśmy, jak mogliśmy spotkać się tu dzisiaj, jeżeli nie przez prostą grę złudzeń, reguł przyjętych i uznanych, talia kart w ręku obłąkanego...

Już wtedy zdałem sobie sprawę, że szukanie jest moim znakiem, emblematem łażących po nocy bez określonego celu, racją bytu tych, którzy niszczą kompasy.

- Moje życie... - powiedziała Maga. - Nie umiałabym mówić o nim nawet po pijanemu.

Strachy. Co za luksus dla wyobraźni.

Tak to sobie żyli Punch i Judy, przyciągając się i odpychając jak należy, o ile nie chce się, aby miłość stwardniała na metal albo zmieniła się w romans bez słów. Ale miłość, takie słowo...

- Nie ucz się tych idiotycznych teorii - radził jej. - Po co będziesz kładła okulary, skoro masz dobry wzrok...