Mark Haddon

Mama nieraz mówiła, że Christopher to ładne imię, bo wywodzi się z legendy o spełnieniu dobrego uczynku, lecz ja nie chcę, by moje imię oznaczało legendę o spełnieniu dobrego uczynku. Chcę żeby moje imię oznaczało mnie.

Musisz wiedzieć, że odtąd będę ci mówił tylko prawdę. O wszystkim. Ponieważ... jeżeli nie mówi się prawdy od razu, to później... później boli ona znacznie bardziej.

Dodała, że w powieściach kryminalnych zwykle giną ludzie. Ja na to, że w Psie Baskerville'ów zginęły dwa psy – tytułowy oraz spaniel Jamesa Mortimera, a ona, że ofiarą morderstwa padł sir Charles Baskerville, a nie psy. Pisze się tak dlatego, wyjaśniła, że czytelników bardziej obchodzą losy ludzi niż psów (...).

(...) pani Alexander wdała się w tak zwaną pogawędkę, to znaczy w taką rozmowę, w której nie ma pytań i odpowiedzi, tylko mówi się rzeczy ze sobą niepowiązane.

Bo ludzie zawsze uważają za wyjątkowe to czego nie widzą, jak na przykład ciemną stronę księżyca, drugą stronę czarnej dziury lub ciemność, kiedy budzą się w nocy i czują strach.

(...) kochać kogoś to znaczy pomagać, gdy ma kłopoty, to znaczy dbać o niego i mówić mu prawdę.

Pan Jeavons powiedział, że lubię matematykę, bo jest bezpieczna. Powiedział, że ją lubię, bo matematyka oznacza rozwiązywanie problemów, problemów trudnych i ciekawych, lecz zakończonych zawsze prostym rozwiązaniem. Chciał przez to wyrazić, że matematyka nie jest podobna do życia, bo w życiu nie ma prostych rozwiązań.

Sądzę, że ludzie wierzą w niebo, ponieważ nie lubią śmierci i chcieli by żyć dalej, nie podoba im się myśl, że ktoś wprowadzi się do ich domu i wyrzuci ich rzeczy na śmieci.

Najlepiej jest wiedzieć, że zdarzy się coś dobrego, na przykład, że będzie zaćmienie albo że dostanie się pod choinkę mikroskop. Źle jest wiedzieć, że stanie się coś złego, na przykład, że trzeba zaplombować ząb albo pojechać do Francji. Ale myślę, że najgorsze, jeżeli się nie wie, czy zdarzy się coś dobrego czy coś złego.

(...) intuicja niekiedy prowadzi do błędu. Podejmują decyzje w swoim życiu, ludzie kierują się intuicją. Lecz to logika pomaga znaleźć właściwe rozwiązanie.

Zawsze wiadomo, co myśli pies. Są cztery możliwości. Pies może być wesoły, smutny, zły albo czujny. Poza tym psy są wierne i nie kłamią, bo nie mogą mówić.

Ale większość ludzi to lenie. Nigdy nie patrzą na wszystko. To, co robią, nazywa się rzucaniem okiem, co oznacza, że oko odbija się od rzeczy tak jak w bilardzie jedna kula od drugiej. A informacje w ich głowach są proste.