Henryk Sienkiewicz
Cytaty
Kobieta – byle była ogromnie dobra, ogromnie pewna i bardzo moja, i bardzo kochana.
Rozum to także latarka, którą nam Bóg dał w rękę.
List nie ma oczu, które zachodzą łzami, nie ma twarzy, która się uśmiecha zarazem smutno i słodko, nie ma głosu, który drga, nie ma rąk które się wyciągają. List można czytać i rozumieć, jak się chce, bo to tylko czarne litery na obojętnym jak śmierć papierze.
Kochać jest niedość, trzeba umieć kochać i trzeba umieć nauczyć miłości.
I tak minął Nero, jak mija wicher, burza, pożar, wojna lub mór, a bazylika Piotra panuje dotąd z wyżyn watykańskich miastu i światu.
Tylko wielcy artyści mogą się czuć wobec sztuki małymi.
Giną stare tradycje! Iluż to ludzi dawniej dochodziło przez testamenta do majątków, a dlaczego? Bo istniała miłość i solidarność w rodzinach.
To dobrze, filozofie, aleś w jednym tylko pobłądził: bogowie stworzyli cię rzezimieszkiem, tyś zaś został demonem, i dlatego nie wytrzymasz!
W mieście wszystkie dziwactwa ludzkie i śmieszności ścierają się wzajemnie, a na wsi łatwiej ludzie zmieniają się w oryginałów.
(…) miłość nie jest całkowicie ślepą, ale cierpi na daltonizm.
Najtrudniej jest porzucić szczęście, które nie tylko jest upragnione, ale i zaczęte.
(…) nie dość kochać dobrych, ale trzeba kochać i złych, gdyż tylko miłością można z nich złość wyplenić.
