George R. R. Martin

W ostatecznym rozrachunku słowa to tylko wiatr.

Jeśli bogowie istnieją, to stworzyli owce po to, by wilki mogły jeść baraninę, a słabych po to, żeby silni mieli zabawki.

Człowiek zgadza się z bogiem tak, jak kropla deszczu z burzą.

(…) ci, którzy umieją leczyć, potrafią również zabijać.

Człowiek nigdy nie powinien odmawiać skosztowania brzoskwini (…). Bo może już nigdy więcej nie mieć okazji. Życie jest krótkie, Stanisie. Pamiętaj co mawiają Starkowie. Nadchodzi zima.

Tam, dokąd Król zdąża, podążają i jego poddani.

Jeśli ktoś wstępuje w gniazdo żmij, jakie ma znaczenie, która z nich ugryzie go pierwsza?

Skoro bogowie spoglądają na bękarty nieprzychylnym okiem, pomyślał ze smutkiem, dlaczego obdarzają mężczyzn taką żądzą?

Śmiech jest trucizną, której należy się bać.

(…) tylko tchórz chowa się za kamiennym murem, zamiast stawić czoło przeciwnikowi z bronią w ręku.

(…) ten, kto wydaje wyrok, sam powinien go wykonać. Jeśli chcesz odebrać komuś życie, powinieneś spojrzeć mu w oczy i wysłuchać jego ostatnich słów. Jesteś mu to winien. Kiedy nie masz odwagi tego uczynić, skąd możesz wiedzieć, że ten człowiek zasługuje na śmierć?

(…) umysły są jak miecze. Te stare rdzewieją.