Arthur Conan Doyle

Są ludzie, którzy sami nie mając geniuszu, posiadają talent pobudzania go u innych.

Intensywny wysiłek umysłowy ma to do siebie, że zaciera w pamięci ostatnie wydarzenia.

(…) Co jasne i oczywiste, budzi mniejsze przerażenie niż przypuszczenia i pogłoski.

Dotychczas ograniczałem swoje badania do spraw ziemskich. W miarę moich skromnych możliwości walczyłem ze złem, ale wypowiedzenie walki piekielnym mocom byłoby zadaniem przerastającym moje ambicje.

Dopóki noszę spodnie, mam w nich kieszeń na broń, a dopóki mam tę kieszeń, zawsze się w niej coś znajdzie.

Na świecie jest wiele rzeczy oczywistych, których jednak nikt nigdy nie zauważa.

Im jakiś szczegół jest bardziej niezwykły i groteskowy, tym więcej zasługuje na dokładne zbadanie, a wypadek, który, zdawałoby się, wikła sprawę, dokładnie rozważony i umiejętnie wyzyskany, może ją właśnie całkowicie wyjaśnić.

[...] bochenek chleba i czysty kołnierzyk. Czegóż człowiekowi więcej trzeba?

Kobieta miewa w oczach błyski stokroć wymowniejsze od słów.

Najbardziej podnieca mnie zawsze sprawa, w której wszystko zwraca się przeciw mnie.

Są ludzie, którzy, sami nie mając geniuszu, posiadają talent pobudzania go u innych.

[...] patrzył [...] na poły z przerażeniem, na poły z nadzieją, jak ktoś, kto nie wie, czy jest u progu szczęścia czy katastrofy.