Ostatnio dodane

Nie musisz się obawiać dawania, dlatego że sobą stajemy się cały czas. [...] to ty musisz być środkiem własnego wszechświata.

[...] kiedy to ty jestes osobą, którą zostawiono, prawda jest taka, że zostajesz uwolniona.

Podobno macierzyństwo przychodzi instynktownie. Moim zdaniem to kłamstwo. Ale wystarczy powtarzać je odpowiednio długo, a wszystkie kobiety są w stanie uznać je za prawdę, są w stanie zaopiekować się tym wierzgającym, płaczącym stworzeniem, które z nich wyszło.

Nie ma na świecie czegoś takiego jak „Nie mogę żyć bez ciebie; ty nie możesz żyć beze mnie". Ziemia się kręci. Czas płynie. Ryż znika z misek. Co tu jest do udowadniania?

[...] nigdy nie wyjadę, nie dlatego, że uważam swoje miejsce za najwspanialsze, ale dlatego, że moje miejsce stało się mną.

Przebaczenie nie jest aż tak trudne, jak sami sobie wmawiamy; problemem jest raczej strach przed tym, że nie można zapomnieć.

Wieczność to nie istota rzeczy; jedno, co warto wiedzieć, to że kiedyś mieliśmy siebie.

Przyznaję, że mój proces twórczy jest skupiony na sobie. Ale jeśli ci tak zależy - tak, przyznaję, że jestem skupiony na sobie, jak przystało na każdego porządnego artystę.

[...] kiedy jednak człowiek ma po co żyć - nawet jeśli nie jest pewien, czym jest to coś - ciało podejmuje walkę.

Przeznaczenie jest wtedy, kiedy pochodzisz z innego miejsca niż druga osoba, ale i tak ciągle ją widujesz. Czy może to umniejszam?

Są rzeczy, które przebijają się przez połacie pamięci, rzeczy, które człowiek nosi w sobie, chociaż nie są niezbędne, rzeczy, które ciągną w dół, ale nie można się uwolnić od ich balastu, bo jedyny sposób wyrzucenia ich za burtę to samemu skoczyć do morza.

Kto w szpitalu pracuje, ten na kabarecie się nie śmieje [...].