Ostatnio dodane

Rzeczywistość nie zawsze jest tym, czym się wydaje.

– JAK SIĘ NAZYWA TO UCZUCIE W GŁOWIE, UCZUCIE TĘSKNEGO ŻALU, ŻE RZECZY SĄ TAKIE, JAKIE NAJWYRAŹNIEJ SĄ?

– Chyba smutek, panie. A teraz...

– JESTEM ZASMUTKOWANY.

Tragiczni bohaterowie zawsze cierpią, kiedy bogowie się nimi zainteresują. Ale naprawdę ciężki los mają ci, na których bogowie w ogóle nie zwracają uwagi.

Przyszło mu do głowy, że ludziom niezbędna jest wiara w rożne rzeczy.

– Kiedy tu jest zachód Słońca?

– Na ogół udaje się nam wcisnąć go między dniem a nocą.

Firmament, to wymyślna nazwa na masę niczego.

Ludzie nie mogą ode mnie wymagać, żebym przez cały czas się za nimi uganiał.

Obiema rękami nie umiałby złapać swojego tyłka.

Ludzie tylko dlatego uważają, że (czas) jest ważny, bo sami go wymyślili.

Jest faktem znanym we wszystkich wszechświatach, że niezależnie od doboru farb, instytucjonalna dekoracja zawsze kończy się na kolorach flegmowej zieleni, niedostrzegalnego brązu, nikotynowej żółci albo chirurgicznego różu.

Kiedy pierwsi badacze z ciepłych krain wokół Okrągłego Morza dotarli do chłodnych obszarów w głębi lądu, wypełniali białe plamy na mapach, chwytając najbliższego tubylca, wskazując jakiś odległy element krajobrazu i bardzo wyraźnie, głośno zadając pytanie. Potem zapisywali to, co odpowiedziała im zaskoczona ofiara. I tak w całych generacjach atlasów zostały uwiecznione takie geograficzne cuda jak „Jakaś Góra”, „Nie Wiem”, „Co?”, i oczywiście „Twój Palec, Durniu”.

To Zaklęcie ratowało mu życie. Gdyby teraz skoczył w przepaść, z pewnością jakaś przepływająca chmura złagodziłaby upadek. Kłopot z tą teorią polega na tym, że działa tylko dopóki w nią nie uwierzy. Gdyby tylko pomyślał, że jest nietykalny, będzie trupem.