Ostatnio dodane

Czasem zło przychodzi pod maską dobra, lecz jego prawdziwym celem jest szerzenie zniszczenia.

Lękam się miłości (...); jej blask jest ogromny, ale jej cień mnie przeraża.

Trzeba spulchniać ziemię, spieniać fale, a uczucia utrzymywać w ruchu. Cały Wszechświat jest w ruchu, więc i my nie możemy stać w miejscu.

Taka jest prawda o pokrewnych duszach – w końcu muszą się rozpoznać.

Praca jest darem, kiedy pomaga zrozumieć, co robimy, ale może być przekleństwem, kiedy staje się ucieczką przed pytaniem o sens życia.

Nie ma ciał pięknych ani brzydkich, bo wszystkie przebyły tę samą drogę i są odzwierciedleniem duszy, która je zamieszkuje.

Czasami wkraczamy na jakąś drogę, mimo że w nią nie wierzymy. Wtedy sprawa jest prosta – wystarczy jedynie udowodnić sobie, że to droga nie dla nas. Jednak, w miarą rozwoju wydarzeń, gdy droga coraz pełniej nam się ukazuje, boimy się iść naprzód.

Bo człowiek zakochany potrafi pojąć niepojmowalne i rozpoznać niepoznawalne, jako że miłość jest kluczem do wszelkich tajemnic.

Słowa to zapisane na papierze łzy. Łzy to słowa, które trzeba uronić. Bez nich radość traci swój blask, a duszę przejmuje bezbrzeżny smutek.

Drugą Połowę można poznać po osobliwym blasku w oczach – tak od początku istnienia ludzie poznawali prawdziwą miłość.

Emocje są jak dzikie konie i potrzeba wielkiej mądrości, by je okiełznać.

To, co robisz teraz, może ocalić przeszłość i w konsekwencji zmienić przyszłość.