Milan Kundera
Cytaty
Młodość nie zdaje sobie sprawy z tego, jaka to potęga być młodym.
Piękno jest burzeniem chronologii i buntem wobec czasu.
Kobieta-poetka to kobieta do kwadratu.
Na kartach policyjnych archiwów jest nasza jedyna nieśmiertelność.
Czułość jest lękiem przed wiekiem dojrzałości.
Miłość to właśnie to, co nielogiczne.
Czym jest piękno lub brzydota wobec miłości? Czym jest brzydka twarz wobec uczucia, w którego wielkości odzwierciedla się sam absolut?
Miłość jest jak imperium – kiedy niknie idea, która je zrodziła, i ono musi się rozpaść.
Tak wyglądają chwile, w których rodzi się miłość: kobieta nie może się oprzeć głosowi, który wywołuje na zewnątrz jej zalęknioną duszę, mężczyzna nie może się oprzeć kobiecie, której dusza jest wrażliwa na jego głos.
Albo – albo: albo człowiek jest stworzony na podobieństwo Boże i wówczas Bóg ma kiszki, albo Bóg nie ma kiszek i człowiek nie jest do niego podobny.
W krainie kiczu panuje dyktatura serca. Ale uczucie, które budzi kicz, musi być takie, aby mogły je podzielać masy. Dlatego kicz nie może się opierać na sytuacji wyjątkowej, lecz na podstawowych obrazach, które ludzie mają wbite w świadomość: niewdzięczna córka, odtrącony ojciec, dzieci biegnące po trawniku, zdradzona ojczyzna, wspomnienie pierwszej miłości.
Kicz wyciska łzy wzruszenia. Pierwsza łza mówi: jakie to piękne, dzieci biegnące po trawniku!
Druga łza mówi: jakie to piękne, wzruszać się wraz z całą ludzkością dziećmi biegnącymi po trawniku!
Dopiero ta druga łza robi z kiczu kicz.
Braterstwo wszystkich ludzi świata można zbudować wyłącznie na kiczu.
W krainie kiczu wszystko należy traktować ze śmiertelną powagą.
