Mikołaj Gogol

Nie ma ludzi absolutnie winnych i absolutnie niewinnych.

Niekiedy ludzie nie rozumieją człowieka nie dlatego, że nie chcą go zrozumieć, lecz dlatego, że są po prostu głupi.

Dobry człowiek zawsze jest dobrym gospodarzem.

Człowiek jest przekonany, że wszystko może zrozumieć, ale nie jest w stanie znieść najmniejszej krytyki na temat swojej niewiedzy i niedoskonałości.

Człowiek jest słaby, a przeciwieństwa losu silne.

Szczerze rozmawiać można tylko z kimś, kto choć trochę wierzy w naszą szczerość.

Człowiek to taka istota, która dopiero wtedy poważnie weźmie się do czegoś, gdy wie, że jutro przyjdzie mu umrzeć.

Człowiek, który zaczął dostrzegać swe wady, wie już, jaką ma wybrać drogę.

Ideał dany jest człowiekowi po to, aby wyraźniej widział swą niedoskonałość.

W człowieku toczy się walka tego, co godne pochwały, z tym, co zasługuje na naganę.

Człowiek powołany został na świat, a więc jest światu potrzebny.

Nigdy nie jesteśmy tak biedni, aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu.