José Carlos Somoza
Cytaty
Tkwią w nas drobne sprawy domowe, drobne, kruche, jak dzieci. Drobne zdarzenia, ważniejsze niż całe nasze życie. Wiem, że walczy pani, żeby przypomnieć sobie coś takiego.
Nie chciał być wyjątkiem: nie chciał schodzić ze sceny, nie znosił odstawać. „Musisz – pomyślał – grać zgodnie z regułami.”
Według mnie istnieje pewna bariera (…). Bariera, której sztuka nie zdoła nigdy przekroczyć, moja droga. Są to uczucia. Z jednej strony są ludzie. Z drugiej – sztuka. Nic na świecie nie może zniszczyć tej bariery. Jest nie do przebycia.
Jedynym sensem sztuki jest sztuka sama w sobie.
Tęskniła za geniuszami jak ptak za nieograniczonym przestworzem.
Światło było miłe i kuszące: marzenie motyla samobójcy.
Wspomnienia są liniami na bieli: wymażemy je, będziemy inni, przestaniemy być.
Stare ubrania zamieniają się w mały cmentarz pamięci.
Krytycy nie przydali jej się na nic, to było chyba oczywiste. Czy krytycy w ogóle przydają się na cokolwiek?
Jesteśmy tym, za co inni płacą, żebyśmy byli.
Sztuka bywa straszniejsza od ludzi.
Dzień i noc, a może nawet życie i śmierć, nie są niczym innym jak tylko różnymi stopniami tego samego światłocienia.
