José Carlos Somoza

Nie zwykła się długo zastanawiać nad czymkolwiek. Była przyzwyczajona poskramiać ciekawość, eliminować ją nawet, i nic, co się działo wokół, nie budziło zbytnio jej zainteresowania.

Pozostaniecie żywi i świadomi, dotkniecie dna i zobaczycie, co się kryje u korzeni świata, w samym środku rzeczywistości, wśród lodu i ciszy.

Witajcie wśród szalonych. Witajcie wśród ludzkości.

Życie nigdy niczego nie zwraca.

Lęk, jakiego nigdy dotąd nie doznała, sprawił, że trzęsła się od stóp do głów (…) Była to głęboka, odwieczna trwoga, jakby codzienne przerażenie zrzuciło z siebie maskę cherubina i przyglądało jej się oczyma bez źrenic i czerwonawym uśmiechem.

Czasem wszystko zależy od jednego słowa wypowiedzianego w odpowiedniej chwili. Nie znał przyczyny tej osobliwej natury życia, ponieważ zbawienne słowo nie zawsze było najbardziej trafne czy logiczne, lecz tak właśnie było.

Mężczyźni pragną być oszukiwani.

Życie miało bowiem swoje własne brzmienie, teraz to do niej dotarło

Wiecznie młodzi pozostają tylko ci, którzy umierają młodo.

Doszedł do niezwykłego wniosku: był jedynie przeszłością. Nie było w nim już nic, nic go już nie czekało, miał tylko to, co kiedyś. Może wszystkie ludzkie istoty są takie same. Posiada się tylko to, co już się : jeśli zostanie ci to odebrane, przestajesz istnieć. I za to mi zapłacisz. Zmuszę cię do tego, o ile potrafię.

Zrozumiała, że zawsze była swoim własnym marzeniem.

Pana umysł zaczął już na własną rękę obchodzić rocznicę. Proszę nie pozwolić, żeby to pana zniszczyło. Za to, co się stało, nie ponosi pan żadnej winy, nawet jeśli pan w to wierzy. Oto demon, którego należy wypędzić w pierwszej kolejności: nie jesteśmy niczemu winni.