Isabel Allende

Starał się zawsze działać rozważnie, świadomy że uleganie emocjom może kosztować życie.

Słów raz wypowiedzianych nie da się cofnąć.

Bogaci nie mieli kłopotów egzystencjalnych, a wszyscy inni, choć rozpaczliwie potrzebowali pomocy, nie mogli sobie pozwolić na luksus terapii psychologicznej. Zaciskali zęby i znosili swój los w milczeniu.

Nieszczęście nosi się we krwi.

Najgorsze przy starości jest to, że ludzie nie mają dla nas szacunku i traktują nas jak niegrzeczne dzieci. Żyłam po swojemu. Niczego mi nie brakowało. Dlaczego odbiera mi się prawo do godziwej śmierci.

Nic tak nie wyczerpuje sił wewnętrznych jak poczucie prowizorki.

Nie, to nie oni padli ofiarami obłędu, to świat dostał pomieszania zmysłów.

Nie wie pani, że nieszczęście nie wybiera?

Irene zdarzyło się kilka razy w życiu pójść za głosem intuicji. Wierzyła w przeczucia i przypuszczał, że siłą umysłu może wywołać pewne zdarzenia.

Sprawiedliwość była zapomnianym pojęciem w tym języku, jakim już prawie nikt się nie posługiwał, z uwagi na to, że istniały w nim słowa i zwroty wywrotowe, na przykład: wolność.

Diabeł też wie tyle nie dlatego, że jest diabłem, ale dla tego że ma swoje lata.

Koniec końców piękno to wyłącznie kwestia przekonań.