George R. R. Martin

(…) słowami nie wygrywa się bitew.

Jeśli lód może parzyć (…) to miłość i nienawiść mogą zawrzeć małżeństwo. Góry czy bagna, co za różnica. Ziemia jest tylko jedna.

Śluby miały tę przewagę nad bitwami, że rzadziej obcinano na nich ludziom nosy.

Każda czynność może być modlitwą, jeśli wykonujemy ją tak dobrze, jak tylko potrafimy.

(…) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca… bez względu na to, co nam nakazuje.

– Valar morghulis – odpowiedziała Missandei po starovalyriańsku.

– Wszyscy muszą umrzeć – zgodziła się Dany – ale módlmy się, by nie nastąpiło to zbyt szybko.

W takich czasach jak obecne lepiej jest być kimś pozbawionym znaczenia.

Niektóre bitwy wygrywają miecze i włócznie, a inne gęsie pióra i kruki.

Nawet odważni ludzie często wolą być ślepi, gdy boją się coś zobaczyć.

W każdym mężczyźnie drzemie dzika bestia, a kiedy dać mu miecz albo włócznię i wysłać go na wojnę, ta bestia zaczyna się budzić ze snu. Wystarczy zapach krwi, żeby ocknęła się na dobre.

Obrażają mnie tylko kłamstwa, nigdy szczere rady.

Wolność jest niebezpieczna, ale większość ludzi jest w stanie polubić jej smak.