Gabriel García Márquez
Cytaty
Najtrudniejszy jest początek [...].
Siedziała jak osoba czekająca na kogoś, kto może lada chwila nadejść. Siedziała smutna jak ktoś, kto czeka na tę chwilę od dawna, od samego urodzenia albo i wcześniej; być może nawet wcześniej niż od dnia narodzin oczekiwanej osoby.
Dzwon! Co za piękne słowo! Proszę pani, czy może mi pani powiedzieć jakiego koloru są słowa? Są słowa, które pękają jak dzwony.
[...] niełatwo jest zdecydować się na życie w wiecznym zapomnieniu.
Między nim a jego grobem leżała tylko jego śmierć.
Bowiem zmarły może być szczęśliwy, o ile jest już nieodwoływalnie umarły.
Skoro nie można zmienić rzeczywistości słowami, zakląć jej, należy odwrócić się od słów...
Nigdy nie sądziłem, że człowiek może zostać bohaterem tylko dlatego, że wytrzymał dziesięć dni na tratwie bez jedzenia i picia. Nie mogłem postąpić inaczej.
Nie zrobiłem nic, żeby zostać bohaterem. Ze wszystkich sił chciałem się uratować.
I było mi dobrze, bo wiedziałem, że umieram.
Wybrałem śmierć, a jednak żyłem dalej, z kawałkiem wiosła w dłoni, gotów walczyć o życie. Walczyć o to, na czym już mi zupełnie nie zależało.
Głód można znieść tylko wówczas, gdy nie ma nadziei na zdobycie pożywienia.
