Bowiem zmarły może być szczęśliwy, o ile jest już nieodwoływalnie umarły. — Gabriel García Márquez

[...] mężczyźni, jeśli chodzi o kobiety, są tępi.

Jedyne, czego nie robię, to wskrzeszanie zmarłych, ponieważ ledwo otworzą oczy, tłuką z wściekłością burzyciela ich spokoju, a w końcu jeśli nie popełniają samobójstwa, umierają z rozczarowania.

[...] ludzie umierają nie wtedy, gdy muszą, ale kiedy chcą [...].