Fiodor Dostojewski

Bóg jest niezbędny, a więc dlatego powinien istnieć.

Aniołowi zaś Kościoła w Laodycei napisz: To mówi Amen, świadek wierny i prawdomówny, Początek Stworzenia Bożego: Znam twoje czyny, że ani zimny, ani gorący nie jesteś. Obyś był zimny albo gorący! A tak skoro jesteś letni i ani gorący, ani zimny, chcę cię wyrzucać z mych ust. Ty bowiem mówisz: „Jestem bogaty” i „zbogaciłem się” i „niczego mi nie potrzeba”, a nie wiesz, że ty jesteś nieszczęsny i godzien litości, i biedny, i ślepy, i nagi…

Niech mi pan powie, proszę – szepnął mi pewnego razu do ucha Stiepan Trofimowicz – dlaczego wszyscy owi zajadli socjaliści i komuniści są zarazem tak straszliwymi kutwami, jakby wręcz byli opętani żądzą zbicia pieniędzy, przy czym im bardziej ktoś jest zatwardziałym socjalistą, tym silniej przejawia się u niego instynkt posiadacza?…

(…) trzeba wiedzieć, że nic tak nie raduje Rosjanina, jak wszelakie publiczne skandale i rozmaite tłumne rozróby.

(…) ścinanie głów jest znacznie łatwiejsze niż wyciosywanie zrębów nowej idei!

Tak, kiedy jesteśmy nieszczęśliwi, silniej odczuwamy nieszczęście innych; uczucie nie rozprasza się, lecz skupia…

– Jeżeli moje brzemię nie ciąży mi, to dlatego, że mam taki charakter, a jeżeli panu bardziej ciąży – to też charakter. Nie ma co tak bardzo się tego wstydzić. Najwyżej trochę.

– Wiem, że mam nędzny charakter, lecz nie udaję siłacza.

– I niech pan nie udaje. Pan nie jest siłaczem.

[...] ze stu królików nie da się złożyć jednego konia, a ze stu podejrzeń nigdy się nie złoży jednego dowodu [...].

Wskrzesiła ich miłość, serce każdego z nich miało w sobie niewyczerpalne źródło życia dla serca drugiego.

[...] był nawet rad z roboty: zmęczywszy się fizycznie, przynajmniej zdobywał sobie kilka godzin spokojnego snu.

Kapelusz to naleśnik, mogę go sobie kupić u Zimmermana; natomiast tego, co się kryje pod kapeluszem, tego, co kapelusz osłania - tego już nie kupię!

Z dwojga złego lepiej nie spać wcale.