Żył jak gdyby ze spuszczonym wzrokiem [...]. — Fiodor Dostojewski

[...] ze stu królików nie da się złożyć jednego konia, a ze stu podejrzeń nigdy się nie złoży jednego dowodu [...].

Wskrzesiła ich miłość, serce każdego z nich miało w sobie niewyczerpalne źródło życia dla serca drugiego.

[...] był nawet rad z roboty: zmęczywszy się fizycznie, przynajmniej zdobywał sobie kilka godzin spokojnego snu.