Gilles: Jestem tu. Nie umarłem. Lisa: Nie. Ale przeszłość umarła. (Zmusza się do uśmiechu przez łzy). Bardzo… — Éric-Emmanuel Schmitt

Gilles: Jestem tu. Nie umarłem.

Lisa: Nie. Ale przeszłość umarła. (Zmusza się do uśmiechu przez łzy). Bardzo cię kochałam, Gilles, bardzo.

Gilles: Mówisz mi to, jakbyś mówiła: „Bardzo cierpiałam, Gilles, bardzo cierpiałam”.

Lisa: Może. Nie potrafię kochać, nie cierpiąc.

Źródło: Wikicytaty · CC BY-SA 4.0