Arturo Pérez-Reverte

Wiedzieć i milczeć – taka jest reguła. A bez reguł nie ma gry. Nawet gdy ktoś na nas zastawia pułapki.

Czasem życie mści się na człowieku, dając mu to, czego chce.

Każdy strach można pokonać, stwierdziła, o ile nie masz za dużo czasu, żeby o nim myśleć.

Dla literatury czas jest jak powódź, podczas której Bóg wypatruje swoich.

Bary i cmentarze pękają w szwach od niezastąpionych przyjaciół.

Prawdziwe zasady nie mogą być linearne. W wygodnych systemach, jakimi nauka uspokajała nas przez wieki, niewielkie zmiany założeń początkowych nie miały wpływu na wynik, natomiast w systemach chaotycznych, kiedy zmieniają się warunki wyjściowe, wszystko idzie zupełnie innym tokiem. To odnosi się też do twoich wojen (…) A także do natury i całego życia: trzęsień ziemi, bakterii, bodźców, myśli. Żyjemy w interakcji z pogmatwanym pejzażem, jaki nas otacza.

Prawdziwa nowoczesna sztuka albo jest ulotna, albo w ogóle nie jest sztuką.

Nad słowami sztuka i artysta ciążą wieki nagromadzonych łgarstw.

Kiedy proces raz się rozpocznie, sieć nieuniknionych przypadków i zbiegów okoliczności staje się zbyt skomplikowana. Prawda?

Teraz nikt prawdę nie patrzy na innych, W oczy.

Wszyscy należymy do tego potwora, który ustawia nas na szachownicy.

Światem i każdym wydarzeniem rządzi tajemna sieć, bo nic nie jest niewinne i wszystko ma swoje konsekwencje.