Adam Mickiewicz
Cytaty
Gdziem nie był, com nie cierpiał!
Jakże mocno musiałem kochać tę niebogę,
Tyle lat!... Gdziem ja nie był: a dotąd nie mogę
Jej zapomnieć i zawżdy jej postać kochana
Stoi mi przed oczyma jakby malowana! Piłem, nie mogłem zapić pamięci na chwilę,
Ani pozbyć się, chociaż przebiegłem ziem tyle!
Bo Paryż częstą mody odmianą się chlubi,
A co Francuz wymyśli, to Polak polubi.
Ja bym na Francuzów
Spuścił się w czasie wojny, jak na czterech tuzów.
Było cymbalistów wielu,
Ale żaden z nich nie śmiał zagrać przy Jankielu.
I ja tam z gośćmi byłem, miód i wino piłem,
A com widział i słyszał w księgi umieściłem.
I nie przeczym, że nasi synowie i wnuki
Mają od starych więcej książkowej nauki;
Ale co dzień postrzegam, jak młódź cierpi na tem,
Że nie ma szkół uczących żyć z ludźmi i światem.
Mężczyźni, póki młodzi, chociaż w myślach zmienni,
W uczuciach są od dziadów stalsi, bo sumienni.
Długo serce młodzieńca proste i dziewicze
Chowa wdzięczność za pierwsze miłości słodycze!
Dwa serca, pałające na dwóch krańcach ziemi.
Miasto Gdańsk, niegdyś nasze, będzie znowu nasze!
Ja ciebie dotąd widzę, piękna maro senna!
Któż zbadał puszcz litewskich przepastne krainy
Aż do samego środka, do jądra gęstwiny?
