Cytaty o zakochaniu

Ona zaś słuchała, z główką na moim ramieniu i wtrącając od czasu do czasu pytania, aby podkreślić, że słucha. I z kolei syciła mię swoim zachwytem, przytulona, rozkochana, że tak jej się podobam, że od razu uczyniłem na niej wrażenie, że coraz bardziej kocha, że jestem taki śmiały, taki odważny... - Porwałeś mnie - mówiła upajając się swoim mówieniem. - Nie każdy by się na to zdobył.

Nie chciałem być staromodny z nią, chciałem być z nią nowoczesny!

Jest prześliczna – jak z kina – nowoczesna, poetyczna, artystyczna, a strach - zamiast oszpecać, zdobi ją! Jeszcze chwila. Zbliżałem się do niej i siłą rzeczy musiały nastąpić nowe rozstrzygnięcia – przemknęło mi przez myśl, że koniec, że muszę ręką złapać ją za tę jej twarzyczkę – zakochany byłem, zakochany!... gdy wtem wrzask rozległ się w przedpokoju. A to Miętus zaatakował służącą.

– Wiele mnie pan Skrzetuski jeszcze w Rozłogach o panu Wołodyjowskim jako o najlepszym swym przyjacielu powiadał…

– I słusznie czynił. Wielka to dusza w małym ciele. Teraz on jakoś zgłupiał, bo go widać twoja gładkość odurzyła, ale poczekaj, niech się jeno oswoi i przyjdzie do siebie!

Te oczęta niewinne drasnęły mi duszę jak brzytwą.

– Wciąż jestem głodna. Jak myślisz? Czy to normalne, że jest się tak strasznie głodnym po miłości

– Jeżeli się jest zakochanym.

Świadomość, że spojrzenie jej spoczęło na jego twarzy, policzkach, guzikach i kołnierzu jego surduta, uczyniło mi go tak świętym i drogim, że za tysiąc talarów nie pozbyłbym się był tego chłopaka.

Dobrze, droga Loto, wszystko załatwię i uczynię, co tylko chcesz, dawaj mi zleceń jak najwięcej. O jedno cię tylko proszę, oto nie zasypuj piaskiem atramentu na karteczkach, jakie mi posyłasz. Dzisiaj przywarłem ustami do twego pisma i teraz zgrzyta mi piasek w zębach.