Cytaty
Ziemia [...] ma skórę; a skóra ta choruje. Jedna z tych chorób zwie się na przykład człowiekiem.
Część druga: O wielkich wydarzeniach · s. 171
Co rozpoznajemy w człowieku, to w nim też rozniecamy. Strzeż się więc maluczkich!
Mowy Zaratustry: O muchach na targowisku · s. 69
Z człowiekiem jest wszakże jak z drzewem. Im bardziej dąży ku wysokościom i jasnościom, tym silniej jego korzenie ciągną ku ziemi, w dół, w ciemność, głębię: w zło.
Mowy Zaratustry: O drzewie w górach · s. 52
Człowiek jest czymś, co trzeba przezwyciężyć.
Mowy Zaratustry: O radościach i namiętnościach · s. 45
Mniej bezpiecznie czułem się wśród ludzi niż pośród zwierząt [...]
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 10. · s. 25
Nadchodzi czas godnego największej wzgardy człowieka, który sam sobą już nie będzie umiał gardzić.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 5. · s. 17
Co w człowieku wielkie, to że jest mostem, a nie celem; co w człowieku można miłować, to że jest on przejściem i zejściem.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 4. · s. 15
Człowiek jest liną, zawiązaną między zwierzęciem a nadczłowiekiem, liną ponad przepaścią.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 4. · s. 15
Zaprawdę, brudną rzeką jest człowiek. Trzeba być morzem, aby móc przyjąć brudną rzekę, samemu się nie brukając.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 3. · s. 13
Niegdyś byliście małpami, a i teraz jeszcze człowiek bardziej jest małpą niżeli jakakolwiek małpa.
O nadczłowieku i ostatnim człowieku, 3. · s. 12
Przecież człowiek sam dla siebie jest najbardziej dokuczliwym przymusem.
s. 62
Nieważne jest w moich oczach, czy człowiek będzie mniej, czy więcej posiadał. Ważne jest, czy będzie mniej, czy bardziej człowiekiem.
s. 112
